|
|
|
|
|
مسیحیان ، تورات یهودیان را به عنوان بخشی
از کتاب آسمانی خود قبول کرده و آن را عهد عتیق می نامند ، امّا احکام و دستورات
عملی این کتاب را لازم الاجرا نمی دانند. در قسمت انجیلی کتاب مقدّس (عهد جدید)
نیز احکام شریعت چند مورد توجّه نبوده است. مسیحیان بر این اعتقادند که با تجسم
خدا به صورت عیسی مسیح و فدا شدن او در مقابل گناهان بشر ، عهد شریعت پایان یافته
و عهد محبّت آغاز شده است. لذا احکام عملی چندانکه در یهودیّت حائز اهمّیّت است در مسیحیّت مورد اهمیّت نیست. بر این اساس ، با
اینکه در قسمت عهد عتیق کتاب مقدّس مسیحیان به حجاب توصیه شده است ولی با استناد
به آن ، نمی توان واجب بودن حجاب را در مسیحیّت اثبات نمود مگر اینکه در دیدگاه
علمای مسیحیّت نسبت به احکام شریعت تغییر دیدگاهی حاصل شود ؛ امّا تعابیری در عهد
جدید نیز وجود دارد که از آنها می توان رجحان حجاب را استنباط نمود.
امّا از نظر مسلمین شکی نیست که در دین
حقیقی حضرت عیسی (ع) حجاب جزء واجبات بوده است. در روایات اسلامی نیز سخنانی از
حضرت عیسی (ع) نقل شده که از آنها می توان وجوب حجاب در دین آن بزرگوار را استفاده
نمود.
« عیسى بن مریم علیهما السّلام به یارانش
فرمودند:
« ... زنهار! از
نگاه [به نامحرم حتى یك بار] پرهیز كنید! زیرا در دل تخم شهوت مىكارد، و همان [یك
نگاه] براى فساد و تباهى نگاهكننده كافى است. خوشا بحال كسى كه دیدهاش در دل
است؛ نه در چشم. ...»( تحف العقول ،
ترجمه جعفری ، 287)
« قال عیسى بن مریم علیه السّلام
للحواریّین: ایّاكم و النّظر إلى المخدورات فانّها بذر الشّهوة و نبات القسوة. حضرت عیسى علیه
السّلام به حواریّین فرمودند: بپرهیزید از نظر كردن به زنان پوشیده ، كه همانا آن
، تخم شهوت و گیاه قساوت است.»( مصباح الشریعة ، ترجمه عبد الرزاق گیلانى ، ص276)
به نقل بعضی نویسندگان ، برخی از علمای
فعلی مسیحیّت نیز گویا حجاب را واجب دانسته اند. دكتر «حكیم الهی» استاد دانشگاه
لندن در كتاب «زن و آزادی» پس از تشریح وضعیت زنان در نزد اروپائیان ، در مورد حكم
پوشش و حجاب زنان در مسیحیت، عقاید
«كلمنت» و « ترتولیان » (دو مرجع مسیحیت و دو اسقف بزرگ) را درباره حجاب چنین
بازگو میكند:« زن باید كاملاً در حجاب و پوشیده باشد، مگر آن كه در خانه خود
باشد زیرا فقط لباسی كه او را میپوشاند، میتواند از خیره شدن چشمها بهسوی او
مانع گردد. زن نباید صورت خود را عریان ارائه دهد تا دیگری را با نگاه كردن به
صورتش وادار به گناه نماید. برای زن مؤمن
عیسوی، در نظر خداوند، پسندیده نیست كه نزد بیگانگان به زیور آراسته گردد و حتّی
زیبایی طبیعی آن نیز باید مخفی گردد؛ زیرا برای بینندگان خطرناك است». (الهی،
حكیم، زن و آزادی، ص53)
در تصاویر مذهبی مسیحیان نیز زنان قدّیسه
همواره دارای حجاب هستند. از نظر تاریخی نیز تردیدی در این نیست که مسیحیان قرون
اوّلیّه حجاب داشته اند. محجبه بودن راهبه های مسیحی نیز یک سنّت دیرینه است که از
قرون اوّلیّه مسیحیّت باقی مانده است. در دین مسیحیّت ( مذهب کاتولیک) بین تجرّد و
معنویّت رابطه مستقیم وجود دارد و رابطه زناشویی به نوعی مزاحم معنویت شمرده می
شود ، لذا خادمان خدا ( اصحاب کلیسا) حقّ ازدواج ندارند. بر این اساس راهبان و
راهبه ها سعی می کنند برای رسیدن به معنویت ، گرایشات خود به جنس مخالف و گرایش
جنس مخالف به خود را سرکوب کنند. لذا کشیشها و راهبه ها سعی می کنند با اقامت در
دیرها از مردم عادی دور باشند. راهبه ها نیز به وسیله حجاب ، حسّ خودنمایی زنانه
در مقابل مردها را کنترل می کنند. در انجیل نیز به زنان توصیه شده که از آرایش و
خودنمایی بپرهیزند. بر همین اساس و به سنّت دیرین ، افراد عادی هم که به کلیسا می
روند معمولاً پارچه ای به سرشان می بندند و آرایش خود را پاک می کنند. بنا بر این
، شکی در این نیست که در مسیحیّت نیز پوشیده بودن زن یک عمل پسندیده است ، اگرچه
وجوب آن در مسیحیّت فعلی قابل اثبات نباشد. امّا اینکه چرا همه آنها به این عمل
پسندیده اقدام نمی کنند جوابش روشن است. به همان دلیلی که برخی از مسلمانان در عین
واجب بودن حجاب آن را رعایت نمی کنند یا ناقص رعایت می کنند. به همان دلیل که
بسیاری از افراد متدیّن ، بسیاری از مستحبّات را ترک می کنند. همچنین بین خود
مذاهب مسیحیّت و کلیساها و دیرها ، سنّتها گوناگون است . در برخی مذاهب و دیرها
سنّت حجاب بسیار جدّی گرفته می شود ولی در برخی دیگر ، این عمل در حدّ یک عمل
مستحبّ مؤکّد تلقی می شود.
|
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم آبان 1388ساعت 11:9 توسط ایمان شفاعت
|
|
||
|
|
|
|
![]() در جریان دیدار و گفتگوی جوانان نخبه علمی کشور با رهبر انقلاب، یکی از حاضران بدون هماهنگی با مجری مراسم و به دعوت رهبر انقلاب، پشت تریبون قرار گرفت و به شکل صریح، از برخی سیاستها و رویههای حکومتی انتقاد کرد. به گزارش "الف"، در پایان سخنان افراد منتخب برای بیان نظراتشان نزد رهبر انقلاب، مجری برنامه با اعلام پایان وقت صحبتهای حاضران، از رهبر انقلاب دعوت کرد برای جمع صحبت کنند. در این زمان چندتن از حضار خواستار حضور در پشت تریبون و بیان نظراتشان شدند که رهبری از مجری پرسیدند کسی نمانده که صحبت کند؟ مجری پاسخ داد اگر شما اجازه بدهید، همهی جمع هزار نفرهای كه اینجا هستند، دوست دارند صحبت كنند اما وقت محدود است. در این هنگام رهبر انقلاب به یکی از جوانان در وسط جمعیت که پرشورتر از بقیه خواستار حضور در پشت تریبون بود اما توسط برگزارکنندگان مراسم نشانده شد، اشاره کردند و گفتند: «آن آقایی كه پا شده بودند، ایستاده بودند و نشاندندشان ... شما بفرمائید». جوان متقاضی در جایگاه قرار گرفت و خود را دانشجوی ریاضی دانشگاه شریف معرفی کرد. وی ابتدا از نحوه انتخاب افراد برای صحبت نزد رهبری گله کرد. این گلایه افرادی بود که نوبت بیان نظراتشان را نیافته بودند و با تشویق حضار روبرو شد. وی سپس از عملكرد صدا و سیما پیرامون حوادث انتخابات به شدت انتقاد كرد و پرسید: آیا صدا و سیمای ما تصویر درستی از كشور و جهان ارائه میدهد یا تصویری غیرواقعی و كاریكاتورگونه؟ آیا صداو سیما به عقاید مختلف اجازهی دفاع از خودشان را میدهد؟ عقایدی كه بهخصوص در همین رسانه مورد نقد و یا حتی حمله قرار میگیرد؟ وی با انتقاد از پخش گزینشی وقایع در صدا و سیما گفت اگر بخواهیم رسانههای کشور اخلاقی شوند باید بزرگ رسانهها آغازگر آن باشد. بخش دوم سخنان وی موضوع نقد رهبری بود. وی گفت: من شاید چهار- پنج سال است كه به صورت جدیتر روزنامه میخوانم و مجلات را مطالعه میكنم. این مدت واقعاً به یاد نمیآورم كه مطلبی را با عنوان نقد رهبری خوانده باشم ... نقد رهبری را هم به شكل عمومی میشود مطرح كرد و هم به صورت خاص در مجلس خبرگان. من احساس میكنم اگر چنین نشود، این شرایط منجر به نفاق و كینه میشود؛ مثلاً یك چیزی كه در ابتدا یك انتقاد ساده است، چون بستر مناسبی برای بیان پیدا نمیكند، ممكن است جنبهی مغرضانه به خود بگیرد و كمكم بیانصافی هایی پیدا شود. در این هنگام، یادداشتی حاکی از اتمام وقت به سخنران داده شد. او از رهبری پرسید وقت گذشته است اما اگر موافق باشید ادامه دهم؟ رهبر انقلاب نیز با اشتیاق پاسخ دادند: البته از اول هم وقت گذشته بود ولی من موافق ادامه صحبتهای شما هستم. این دانشجو صحبتهایش را ادامه داد و برخلاف سایرین که طبق هماهنگی با مجری مراسم، صحبتهایشان را در 4 دقیقه محدود می کردند، حدود 10 دقیقه صحبت کرد و در ادامه با انتقاد از چگونگی برخورد نیروی انتظامی با تجمعات پس از انتخابات پرسید: اگر مقداری روشهای اقناعیتر داشتیم و از خشونت به جز در موارد ضرورت استفاده نمیكردیم، نظام ما بقای بهتری نداشت؟ آیا مردم متحدتری نداشتیم؟ چون وحدت واقعی به نظر من بیش از اینكه با نصیحت حاصل شود نتیجهی رفتار مردم با حكومت و رفتار حكومت با مردم است و رفتار مردم با همدیگر است. وی در پایان، مودبانه تشکر کرد و به جای خود بازگشت و رهبر انقلاب نیز مانند بقیه سخنرانان از ایشان نیز با بیان طیب الله انفسکم تقدیر کردند. پس از صحبتهای این جوان، افراد دیگری هم برای بیان نظراتشان و پاسخگویی به انتقادات وی بلند شده و درخواست وقت صحبت کردند اما رهبرانقلاب با توصیه آنها به افزایش تحمل و شرح صدر، به کمبود وقت اشاره و صحبتهایشان را آغاز کردند. رهبرانقلاب در ابتدای سخنان خود با ابراز خوشحالی از اینکه سخنان نخبگان هر سال قویتر و عمیقتر از قبل میشود و یادآوری ضروت شکر نعمت نخبگی با خدمت به مردم و کشور؛ اهمیت تولید علم، آزاداندیشی در دانشگاه ها و مرز شکنی علمی در پیشرفت و اقتدار کشورمان را کلیدی توصیف کردند و ضمن اشاره به برخی نکات مطرح شده توسط حاضران، درباره سخنان دانشجوی منتقد نیز گفتند: * خیال نکنید من از شنیدن اینجور حرفها ناراحت میشوم. نه...، من از اینکه این حرفها زده نشود، ناراحت میشوم. در جلساتِ دانشجوئى، دانشگاهى که اینجا هستند، بنده گاهى که ببینم حالا بعضىها روى ملاحظه، روى احترام، روى هرچه، بعضى از این حرفها را که خیال میکنند من خوشم نمىآید، نمیزنند؛ از نگفتنش ناراحت میشوم؛ از گفتنش مطلقاً ناراحت نمیشوم. * حالا اشاره کردند به حوادث و مسائل اخیر. در این زمینهها خیلى حرف هست؛ خیال نکنید آن حرفهائى که صدا و سیما میزند، این، همهى حرفهاست؛ نه، خیلى مطلب هست. گفت: یک سینه حرف موج زند در دهان ما. اینجور نیست که هر چه که انسان احساس میکند، این را گفته باشد یا بتواند بگوید. خیلى حرفهاى زیادى هست.اى کاش مجال بود تا گفته میشد، تا آنوقت انسان میتوانست آن برگهاى بر روى هم گذاشتهى کتاب حرف را، باز کند تا خیلى از حقائق روشن بشود. آینده، البته این کارها خواهد شد. * اینى هم که گفتند از رهبرى انتقاد نمیکنند، شما بروید بگوئید انتقاد کنند. ما که نگفتیم از ما کسى انتقاد نکند؛ ما که حرفى نداریم. من از انتقاد استقبال میکنم؛ از انتقاد استقبال میکنم. البته انتقاد هم میکنند. دیگر حالا جاى توضیحش نیست؛ انتقاد هم هست، فراوان هست، کم هم نیست؛ بنده هم میگیرم، دریافت میکنم و انتقادها را میفهمم. * چند سال قبل یکی از نشریات دانشجویی از بنده انتقاداتی کرده بود. خواستند برخورد کنند اما من گفتم برخورد نکنید این ها اشکالی ندارد اجازه دهید بنویسند. * این را هم شما خیال نکنید که حالا بنده چون رئیس صدا و سیما را انتخاب میکنم، همهى برنامههاى صدا و سیما را مىآورند، دانه دانه بنده نگاه کنم، امضاء کنم. نخیر، از خیلى از برنامههاى صدا و سیما بنده راضى هم نیستم. از جمله، از همین من راضى نبودم که از سه ماه قبل از انتخابات - انتخابات بیست و دوم خرداد بود - از ماه اسفند، بلکه زودتر از اسفند، بعضى از سفرهاى تبلیغاتى و حرفهائى که زده شد و تظاهراتى که میشد و مجادلاتى که انجام میگرفت، از تلویزیون پخش شود، که متأسفانه تو تلویزیون پخش شد؛ به خاطر همین، که یعنى ما آزاداندیشیم! اینها توهم است. * صدا و سیما آیا وضعیت واقعى کشور را نشان میدهد؟ نه، ناقص نشان میدهد. خیلى پیشرفتهاى برجسته و بزرگ هست که صدا و سیما نشان نمیدهد. والّا اگر صدا و سیما میتوانست همان جور که تلویزیون فلان کشور غربى با یک سابقه و تجربهى فراوان و با استفادههاى هنرى دروغهاى خودش را راست جلوه میدهد، واقعیات موجود کشور را درست منعکس کند، شما بدانید امروز امید نسل جوان، دلبستگى نسل جوان به کشورش، به دینش، به نظام جمهورى اسلامىاش، بمراتب بیشتر از حالا بود. * امروز هیچ کشور دیگرى در دنیا پیدا نمیکنید که اینجور آماج حملات باشد. و جمهورى اسلامى دارد مقاومت میکند. این شوخى است؟ این موجودِ هفتجوشِ مستحکمِ مصونیتیافته دارد مقاومت میکند. این، کم چیزى نیست. توطئهى توهم نیست؛ این را جوانها، این جوانهاى عزیز ما، بدانند. * بنده گفتم کرسى آزاد فکرى را در دانشگاهها به وجود بیاورید. خوب، شما جوانها چرا به وجود نیاوردید؟ شما کرسى آزادفکرى سیاسى را، کرسى آزاد فکرى معرفتى را تو همین دانشگاه تهران، تو همین دانشگاه شریف، تو همین دانشگاه امیرکبیر به وجود بیاورید. چند نفر دانشجو بروند، آنجا حرفشان را بزنند، حرف همدیگر را نقد کنند، با همدیگر مجادله کنند. حق، آنجا خودش را نمایان خواهد کرد. |
||
|
+
نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت 15:20 توسط ایمان شفاعت
|
|
||
|
|
|
|
|
بازدید كروبی از نمایشگاه مطبوعات علی رغم هشدارهای امنیتی علی رغم هشدارهای مسئولان نمایشگاه مطبوعات به سرتیم حفاظت كروبی مبنی بر نامناسب بودن شرایط حضور وی در نمایشگاه، كروبی از نمایشگاه بازدید كرد .مهدی كروبی كه بدون هماهنگی قبلی برای بازدید از نمایشگاه مطبوعات آمده بود با شعارهایی كه از سوی بازدید كنندگان در مخالفت با وی سر داده شد، بازدید خود را نیمه تمام به پایان برد و نمایشگاه را ترك كرد. رئیس تیم حفاظت مهدی كروبی دقایقی پیش از رسیدن به نمایشگاه طی تماس تلفنی با مسئولان نمایشگاه ورود وی را اعلام كردند . رئیس حراست نمایشگاه ضمن اعلام نامناسب بودن شرایط برای بازدید ایشان به وی اعلام می كند كه بهتر است این بازدید انجام نشود، لیك وی با اعلام اینكه آقای كروبی تصمیم خود را گرفته و هم اكنون در نزدیكی مصلی هستند توجهی به این توصیه نمی كند. در زمان حضور مهدی كروبی در نمایشگاه از ورود تا اتمام بازدید كه حدود 20 تا 30 دقیقه هم بیشتر به طول انجامید با ایجاد تشنج در نمایشگاه همراه شد. در نهایت مهدی كروبی با شعارهای «مرگ بر منافق» و نظایر آن كه از سوی بازدید كنندگان داده می شد به بیرون هدایت شد و محل نمایشگاه را ترك كرد. |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 9:16 توسط ایمان شفاعت
|
|
||